BuG 359 Ė Bericht uit het Gewisse Ė 30 mei 2017
   
BuG 359 on-line                             Printversie (13p)
   
2.087.231Nieuwkomers in BelgiŽ van 1946 tot 2016

Aantal Nieuwkomers in beeld per jaar, per 5, 10 en 23 jaar
M
igratie is geen gevolg van beleid maar van noodzaak,
wie migratie afwijst maakt zichzelf ongelukkig en steriel
 







Voor toelichting bij deze grafieken, zie hieronder.
 

Voor analyses ten gronde, zie
- Tijdschrift Hermes (KUL):
Migratie: het alsmaar durend geschenk uit de hemel voor BelgiŽ
- Gids op Maatschappelijk Gebied:
Vluchtelingen: komt de berg naar Mozes of gaat Mozes naar de berg?

De evolutie van het aantal 'nieuwkomers' tussen 1946 en 01/01/2016 geeft de impact aan van het aantal nieuwe 'vreemdelingen' die na WO2 in de burgerlijke stand in BelgiŽ zijn ingeschreven.

1. Wie is 'nieuwkomer'

Onder aantal 'nieuwkomers' wordt verstaan:

- het aantal binnenkomende vreemdelingen vanuit het buitenland (immigranten), verminderd met het aantal vreemdelingen dat terug naar het buitenland gaat (emigranten)
- het aantal asielvragers dat erkenning heeft gekregen en zich inschrijft in een gemeente verminderd met het aantal waarvan de subsidiaire bescherming afloopt, zij gaan terug naar het wachtregister asiel
- het aantal kinderen dat geboren wordt bij verblijfsgerechtigde vreemdelingen.
- het aantal ambtelijke herinschrijvingen na ambtelijke schrapping van verblijfsgerechtigde vreemdelingen in een vorig jaar, verminderd met het aantal ambtelijke schrappingen in een jaar.

2. Vreemdelingen, Belgwordingen en Nieuwkomers

De evolutie van het aantal vreemdelingen geeft, zoals geweten, maar een beperkt en onnauwkeurig beeld van de reŽle evolutie van 'vreemdelingen'' omdat elk jaar een wisselend aantal vreemdelingen Belg worden. Door evenwel voor elk jaar de evolutie van het aantal vreemdelingen te verhogen met het aantal Belgwordingen, dwz de administratief 'verdwenen' vreemdelingen, krijgt men een exact beeld van het aantal nieuwkomers Met deze methodiek, die de werkelijkheid perfect weerspiegelt, kan een overzicht opgemaakt van het aantal 'nieuwkomers' van 1946 tot heden ten dage.

3. Evolutie Nieuwkomers en Belgwordingen 1946-2015 per jaar

We vatten dit overzicht dan ook aan met de evolutie van het aantal Nieuwkomers, waartegen we ook het aantal Belgwordingen uitzetten. Een overzicht trouwens waarbij duidelijk wordt dat de komende jaren de Belgwordingen alsmaar meer in de lift zullen zitten, het 'integratie-instrument' bij uitstek volgens de OESO en de grote verdienste van Objectief  479.917 na Zwarte Zondag in 1991en vooral de Open-VLD en de MR die met Verhofstadt en Reynders hun schouders gezet hebben onder de vernieuwing van de nationaliteitswetgeving in 1999. Als vreemdelingen geen stemrecht krijgen dan maken wij er Belgen van zo luidde het adagium van de Open-VLD in de tijd van Paars-Groen, waarin CD&V een tijdje op apegapen stond.

Pas in de weerspiegeling van de werkelijkheid in socio-demografische overzichten op een langdurige tijdslijn wordt de echte betekenis van bv migratie en van politieke impact van beleidsbeslissingen duidelijk. Hier worden ze op een schoteltje gepresenteerd.

 


Wat men 'het volk' ook wil doen geloven, zowel de immigratie met nieuwkomers als de Belgwordingen zitten ook met de N-VA (opnieuw) in de lift. De vluchtelingen vormen daar maar een beperkt onderdeel van.

Naast de 2.087.231 'nieuwkomers' (exacte telling) zijn er in dezelfde periode 1946-2015 1.169.038 vreemdelingen Belg geworden. Uiteraard leven die niet meer allemaal en er zijn er die gereÔmigreerd zijn na hun Belgwording. Maar nieuwe Belgen zijn getrouwd en hebben voor nageslacht gezorgd. Deze zijn niet inbegrepen in bovenstaande evolutie. Het overzicht geeft wel aan hoe nieuwkomers in de loop der jaren hun stek gevonden hebben in BelgiŽ.

Noot: Inwoners met migratieachtergrond, te onderscheiden van Nieuwkomers: Als we spreken over het aantal inwoners met 'migratieachtergrond' op dit ogenblik moeten de huidige vreemdelingen geteld worden en moet er een berekening gemaakt van het aantal Belgwordingen in het verleden, gecorrigeerd met het natuurlijk saldo en het migratiesaldo van deze nieuwe Belgen na hun Belgwording. Hierop gaan we in deze Bug niet in. Op 01/01/2016 komt de huidige telling en berekening van inwoners met migratieachtergrond uit op:
3.205.228, zie BuG BuG 347 on-line  Migratie: gedaan met 'feitenvrije' politiek en opinies, met de maxitabel: Migratie 1945-2016 - Migratieachtergrond, Nieuwkomers, Moslims.

4. Vertrekpunt: Totaal aantal nieuwkomers tussen 1946 en 01/01/2016



5. Nieuwkomers per kwarteeuw of daaromtrent

Als de periode 1946-2017, 70 jaar dus, in drie gedeeld wordt komt een eerste algemene tijdsevolutie tot stand in tijdsdelen van 1/3 of 23 jaar..


Na 'zwarte zondag' in 1991 is in een vergelijkbare tijdsperiode erna de immigratie, dwz de nieuwkomers  meer dan verdubbeld. Het geeft aan, zoals in het Hermesartikel (zie link hierboven) uitvoerig wordt aangetoond dat het Vlaams Blok een inadequate reactie was op de ontvolking van Antwerpen. In feite was de toenmalige immigratie het beginnende antwoord op de alsmaar grotere roep van het alsmaar groter wordend aantal leegstaande woning om immigranten. Dat was meers speciaal ook het geval in de buurten waar het nationaalsocialisme, in samenwerking met de Antwerpse administratie en delen van de bevolking, meegewerkt hebben aan de vernietiging van de Antwerpse joden in WO2.

Maar meer nog wordt duidelijk dat het ontstaan en de verankering van het Vlaams Blok er voor gezorgd heeft dat de de anti-migratiestem politiek monddood is gemaakt. Iets wat zich trouwens aan het herhalen is met de N-VA die voor het eerst, en allicht ook voor het laatst politiek aan de bak gekomen is.

6. Intermezzo: De vooruitziend van de politici in de 50- en zestiger jaren.

Er zijn nooit nieuwe woningen gebouwd voor migranten, de leegkomende woningen hebben steeds geroepen om bewoning. Vooral in de grotere steden is er na 1970 een ontvolking geweest waarbij de migratie deze steden zoals alle steden in het Brussels gewest, Antwerpen, Gent, Mechelen enz voor verschrompeling heeft behoed. Het is dankzij de voorbij migraties dat BelgiŽ leefbaar gebleven is en leefbaar zal blijven, en dank zij de tweede, derde en vierde generaties zal er voldoende aanbod zijn op een arbeidsmarkt met groeiende uitstroom..

Het zijn trouwens de politieke beleidsvoerders in de 50- en 60-ger jaren die vooruitziend geweest zijn, en de migratiebehoefte om economische redenen, weliswaar rond uitstervende industrieŽn, hebben aangegrepen om het demografisch deficit van de grote steden in de komende decennia op te vangen en zo de basis te leggen, langs de gezinshereniging, voor de toekomst van BelgiŽ. We hebben niet nagelaten om hiervoor al langer dan vandaag de wetenschappelijke verantwoording te ontwikkelen en te verdiepen en aan te bieden aan wie er wijzer van wilde worden.

Migratie en migranten voelen zich zeer ten onrechte in het defensief. Migratie is een historische werkelijkheid die politiek gewild en socio-demografisch onontkoombaar was. Het zal in haar volgende generaties de alsmaar vergrotende uitstroom uit de arbeidsmarkt van de babyboomgeneratie opvangen. Zeker omdat de komende vijftien jaar, ook om demografische redenen, een alsmaar  kleiner wordende instroom van jongeren (nu tussen 10 en 24 jaar) op de arbeidsmarkt zal gebeuren. Deze groeiende spanning op de arbeidsmarkt zal trouwens maar kunnen opgevangen worden door een zich versterkende nieuwe immigratie waarin vluchtelingen maar een klein onderdeel zijn.

7. Een overzicht van de nieuwkomers per decennium, dwz in blokken van 10 jaar.

De evolutie in elk van de kwarteeuwen na 1946 levert bijkomende informatie van zowel beleid, ontvolking als de migratiestromen. Het is enkel wie deze migratie-evolutie begrijpt en er de politieke keuzes in ziet om sociale, economische en demografische redenen, die adequaat op de maatschappelijke evoluties kan anticiperen.

Wie, zoals het Vlaams blok in 1991 verder verzuurt, zich sociaal onmachtig toont om de evoluerende werkelijkheid te begrijpen en in z'n (meer)waarde te accepteren, maakt het alleen zichzelf moeilijk en zal, zoals de Amerikaanse bevolking en deze van Groot-BrittanniŽ ondervinden dat zij, door de migratie af te houden, verder de armoede, de criminaliteit en de sociale (on)zekerheid  voor haar eigen bevolking zullen versterken.

Duitsland en Merkel voorop hebben dit nu al goed begrepen en zullen verder, samen met Frankrijk  en BelgiŽ de lijnen van de (nieuwe) toekomst uittekenen.


 

Na 1990 is de immigratie in een stroomversnelling gekomen en heeft ze langs haar tweede en derde generatie de steden herbevolkt. Maar nu komen de kleinere steden en de landelijke gemeenten aan de beurt. Langs interne verhuizing worden nu ook meer en meer reeds gevestigde migranten zichtbaar, in West-Vlaanderen bijvoorbeeld, dat nog maar marginaal met migratie te maken had, en ook in andere landelijke gemeenten zoals Heist-Op-den-Berg, de Kempen en in de Zuid-Limburgse gemeenten.

Babyboomers investeren hun opgespaarde vermogen in nieuwe huizen zodat de oude vrijkomen en de oudere bevolking die het loodje legt laat bewoonbare gebouwen na. Ook de oudere migraties investeren in nieuwbouw op plaatsen waar nog geen concentratie is van 'vreemdelingen'. Globaal zal het aantal nieuwkomers en hun nageslacht verder blijven stijgen maar met een grotere spreiding over het Vlaamse en Belgische grondgebied, waarbij ook Brusssel verder zal uitdeinen.

De piek van de immigratie na 2005 kan verwondering baren, het is verdubbeling tussen 2006-2015 in vergelijking met 1996-2005. Ook hier wordt de armoedige reactie van het Vlaams blok en Zwarte Zondag meer uitgesproken zichtbaar. Het was een reactie op wat nadien een van de laagste immigraties in de ne naoorlogse geschiedenis betreft. Het was, zoals gezegd, de reactie van een uitstervende stad, die niet wilde dat ondermeer de uitgedreven joden door andere 'vreemdelingen' zouden vervagen worden. Tot op de dag van vandaag wordt monde van de voorzitter van het OCMW nog altijd een xenofoob discours gevoerd. Wie over een gebrekkig draagvlak begint terwijl Antwerpen nog altijd 100.000 inwoners tekort heeft vergeleken met haar historisch maximum moet dring de eigen demografische ontwikkeling onder ogen zien. En als Antwerpen de laatste vier jaar haar aantal asielvragers tot 1/3 verminderd heeft (exact cijfer) dan moeten ze niet klagen als enkele erkende vluchtelingen toch de weg naar Antwerpen vinden. Eigen schuld dikke bult.
    


8. Een nog meer genuanceerd beeld van de nieuwkomers, evolutie per vijf jaar.

Vooral de stijging van het aantal nieuwkomers na 2000 is opvallend. Voor wie de moeite doet om de bevolkingsevolutie in de steden onder ogen te nemen zal zien dat 2000 het jaar is waar de ontvolking in Brussel, Antwerpen, Gent, Mechelen enz haar diepste punt bereikt heeft; De ontvolking die is ingezet in 1970 is maar na drie decennia van immigratie, in 2000 kunnen gekeerd worden.



Na 2011 vermindert het aantal nieuwkomers, maar zoals in de evolutie per jaar te zien, is de immigratie sinds 2015 opnieuw stijgend (zie eerste grafiek hierboven).

Er zijn allicht meer gedegen wetenschappers die verhelderende commentaar zouden kunnen geven bij dit materiaal dat exact de evolutie van nieuwkomers weerspiegelt. Het is de vraag waarom geen enkel wetenschappelijk instituut, professor of onderzoeker het de moeite vindt op dit materiaal te verzamelen, hun analyse-instrumentarium verder te ontwikkelen en maatschappelijk relevanter te zijn dan wie meer onnut dan perspectieven brouwt van de huidige migratiediscussie in verwevenheid met de islamaanwezigheid. Alle hier verzameld en verwerkt materiaal en methodiek staat voor iedereen ter beschikking.

Spreken over 'massa'immigratie, open grenzen enz is in deze evolutie zonder voorwerp. Migratie is niet 'beleids'afhankelijk maar is het antwoord van de geopolitieke omgeving op de erg diverse socio-demografische werkelijkheid van een land dat vooral gematerialiseerd wordt door het aantal vrijgekomen en vrijkomende woningen, in het verleden voor de voorbije en in de toekomst voor de vrijkomende woningen.

9. Migratie, een absolutie noodzaak voor het overleven van de steden

Hierbij ter illustratie de bevolkingsontwikkeling in het Brusselse gewest en Antwerpen, waarbij de bevolkingsdaling tussen 1970 en 2000 kan geobserveerd en met de stijging pas vijftien jaar later, op 01/01/2016, met de groeilijn aangeknoopt wordt in Brussel, maar deze voor Antwerpen, alle districten samen, nog veraf is..




De bevolkingsevolutie tussen 1831 en 2015 kan voor alle gemeenten in BelgiŽ in twee muisklikken eenvoudig geconsulteerd worden langs tabel Bevolking per gemeente 1831-2016

Hieronder de bevolkingsevolutie in Antwerpen zonder de Nieuwkomers na 1970, zie  BuG 303 "Wat zoudt gij zonder migratie zijn?". Antwerpen zou geen 513.570 inwoners maar 351.311 inwoners tellen, of 68%. In dit scenario is nog geen rekening gehouden met het nageslacht van nieuwe Belgen na hun Belgwording, maar enkele met de Nieuwkomers in de definitie zoals hierboven.

Antwerpen

 

Niet alleen de mijnwerkers in de zestiger jaren waren de ereburgers van het land maar zeker in Antwerpen en overal elders, de migranten.
 
10. Wie zijn nu die nieuwkomers sinds 1946.
 
We hebben een grafische voorstelling zoals enkele jaren geleden ontwikkeld voor het Masereelfonds geupdated. Het betreft dus de Nieuwkomers, en niet het aantal met Migratieachtergrond waarin ook de Belg gewordenen en hun nageslacht is inbegrepen.

Van de 2.087.231 nieuwkomers in BelgiŽ tussen 1946 en 2015 (en enkele tienduizenden uit Nederland, Frankrijk, Spanje en Italie voor WO2) zijn er 1.531.915 afkomstig uit 8 landen. We brengen ze hier met elk hun aantal in beeld, en groeperen hen in de migratie-evolutie:



    

- 477.602 Nederlanders en Fransen
- 422.008 Spanjaarden en Italianen
- 487.956Turken en Marokkanen
- 144.349 Polen en Congolezen.

Samen zijn ze goed voor 3/4 van alle Nieuwkomers in BelgiŽ na WO2 na registratie in de burgerlijke stand van een gemeente op het ogenblik van binnenkomen en/of inschrijving in BelgiŽ.

11. De Nieuwkomers van de 8 voormelde nationaliteiten op een tijdslijn van 1891 tot 2015

Omdat we toch bezig zijn wat materiaal te updaten dus ook de tijdsevolutie voortgaande op wat het NI aan statistisch materiaal indertijd heeft ontwikkeld Het betreft dus de Nieuwkomers zoals hierboven omschreven.


 

Merk hoe de Italiaanse en Spaanse 'Nieuwkomers' op negatief stonden, dwz daar was tussen 1971 en 2008 de emigratie groter dan de immigratie. Na de bankencrash in 2008 is het (terug) positief geworden. Ook de vertraging van de Marokkaanse en Turkse immigratie na 2012 is opvallend.

Wie de evolutie van de nieuwkomers voor alle nationaliteiten in BelgiŽ nauwgezet wil volgen tussen 1999 en 2015 kan terecht bij BuG 345, 'Nieuwkomers' en % moslims 1999-2015 voor alle nationaliteiten


12. Migratieachtergrond voor voormelde 8 nationaliteiten.


Na het toekomen in BelgiŽ sinds 1946 wordt gehuwd, kinderen worden geboren, vreemdelingen worden Belg, wordt overleden, geremigreerd enz. Als rekening gehouden wordt met deze demografische evolutie dan kan het aantal inwoners in BelgiŽ op 01/01/2016 voor deze 8 nationaliteiten in een tijdslijn vanaf 1891 in beeld komen. Dit is dus een andere grafiek dan deze hierboven van de Nieuwkomers'.



Tot slot.

Migratie is te kostbaar en te belangrijk voor een natie om overgeleverd te worden aan ideologische, xenofobe of op racisme gestoelde denkwijzen. Ook al heeft de migratie deze denkbeelden al lang ingehaald, toch is het menselijke leed niet te onderschatten dat veroorzaakt wordt bij kinderen, jonge mensen en volwassenen die exclusie en discriminatie ervaren, en evenzeer bij de bevolkingsgroepen die door deze denkbeelden hun eigen leven en het toekomstperspectief van hun samenleving vergallen.

Maar zoals kunst en cultuur, helpt wetenschap een samenleving om in het reine te komen met zichzelf. Nu nog de academici.

Jan Hertogen, socioloog