Update 07-11-2010: Tussen 2000 en 2009 werden 52% positieve beslissingen genomen, en politici moeten het wel erg laag op hebben met zich zelf om dit te hoog te noemen."Volgens Milquet blijkt uit de cijfers van de Kamer dat er in tien jaar tijd 175.000 aanvragen zijn ingediend en dat er daarvan 61.000 zijn goedgekeurd. Dat geeft een percentage van 35 procent en niet van 52 procent. "Ik hou van cijfers, maar ik hou er vooral van als ze kloppen", aldus Milquet op deredactie.be. Maar dan moeten haar cijfers ook kloppen, en dat is niet het geval. Uit het Jaarverslag van Objectief 2009 kunnen we de grafiek met aanvragen en beslissingen omzetten in waarden en dan blijken er 52% positieve beslissingen genomen tussen 2000 en 2009, als enkel de periode 2000-2007 genomen wordt is dit 56%. Voor 2008 zijn de positieve beslissingen gedaald tot 37% en in 2009 tot 40%. Maar kan iemand eens gewoon de cijferreeksen geven aub? Merk dat het hier beslissingen betreft van de commissie en niet de statistiek van AD SEI die de effectieve overgang in het bevolkingsregister van vreemdeling naar Belg die pas gebeurt na publicatie van de beslissing in het staatsblad en de aangifte van de verandering door de betrokkene bij de gemeente. Het is deze laatste statistiek die de enig 'werkelijke' is en die in de tabel Belgwording tussen 1996 en 2007 verwerkt is. De discussie Milquet-N-VA doet geen enkele afbreuk aan de vaststellingen en opmerkingen zoals in onderstaande BuG geformuleerd.


Uit het Jaarverslag van Objectief 2009 blz 10.
   

BuG 136 - Bericht uit het Gewisse  07-11-2010 Printversie (3 p)

'Snelbelg'wet is 'langzaamaanbelg'wet voor naturalisatie
Tussen 1996 en 1999 gemiddeld 7.865 naturalisaties per jaar,
tussen 2000 en 2009 gemiddeld 6.910 naturalisaties per jaar.
Naturalisaties 2000-2007 goed voor 18,1% van Belgwordingen
  

Midden de voorbereiding van een Bug over Asiel en Regularisatie komt de N-VA op de proppen met 69.102 naturalisaties tussen 2000 en 2009, of gemiddeld 6.910 per jaar. Daar toch maar eerst  aandacht aan geven, al is het maar om te voorkomen dat N-VA en Sarah Smeyers elementaire cijfers onderschikken aan hun politieke agenda, hierin niet gestoord door minimale kennis in de verslaggeving of door andere politieke spelers op het naturalisatieveld die voor een correctie hadden kunnen zorgen.
 
De officiŽle cijfers van Belgwordingen zijn bekend tot 2007. In BuG 103 wordt uitgebreid verslag gedaan over 2007, met ondermeer een link naar tabel Belgwording tussen 1996 en 2007 met het detail van de 23 wegen om Belg te worden met telkens een link naar een toelichting bij elk van deze wegen.

 

 
In bovenstaande grafiek worden de 23 wegen in 6 autostrades gegroepeerd. Voor het detail van elk onderdeel en van elk jaar, zie tabel on-line: Belgwording tussen 1996 en 2007 . Aanvulling zo vlug als de nieuwe gegevens 2008 en 2009 ter beschikking komen.
 
De 'toekenning' en de 'verwerving' van de Belgische nationaliteit
 
Wat Sarah Smeyers en Theo Francken van N-VA best voor ogen houden is dat er globaal 2 procedures zijn om Belg te worden, nl. door toekenning  en door verwerving.
- De toekenning gebeurt langs geboorte en adoptie en is goed voor  57,6% in de Belgwordingen,
- De verwerving gebeurt door naturalisatie of door nationaliteitsverklaring, samen goed voor 42,4% van de Belgwordingen in 2007. De naturalisatie (23,6%) is een 'gunst' voor wie geen andere wettelijke weg kan volgen, de nationaliteitsverklaring is er in feite ondermeer voor wie die gunst niet krijgt en die langs de 'nationaliteitsverklaring' toch Belg wordt en bij weigering hiertegen in beroep kan gaan. In feite is de naturalisatie nog een middeleeuwse en vernederende regeling die mensen lang in onzekerheid laat of ze, zoals nu, voorwerp maakt van ideologische discussie en politiek misbruik.
 
De 'snelbelg'-wet heeft het aantal naturalisaties vertraagd.
 
Door de koppeling van de 69.102 naturalisaties tussen 2000-2009 aan de 'snelbelg'-wet wordt door Sarah de indruk gewekt dat het aantal naturalisaties de hoogte is in geschoten en daarom al onterecht is of blijk geeft van te grote 'gunst'.  Niets is minder waar. De 'snelbelg'-wet van 2000 heeft het aantal naturalisaties verlaagd:
- tussen 1996 en 1999 werden gemiddeld 7.865 vreemdelingen per jaar tot Belg 'genaturaliseerd', zie
Belgwording tussen 1996 en 2007
- tussen 2000 en 2009 waren er dat gemiddeld 6.910 per jaar (zie Sarah's cijfer van 69.102/10 voor 2000-2009)
 
De 'snelbelg'-wet is in feite dus een 'langzaamaanbelgwet' als je de naturalisatie-procedure volgt. 
 
Het aantal naturalisaties in 2008 en 2009: 7.843 in totaal
 
Elk jaar is er de discussie op welke cijfers voor naturalisaties men moet voortgaan, de cijfers die bij regelmaat van een klok door "La Capitale" worden gepubliceerd of door bepaalde leden van de kamercommissie of op de uiteindelijke cijfers van het AD SEI (het oude NIS) die altijd veel lager liggen. Het antwoord is eenvoudig. Niet de beslissing van de commissie, de publicatie van de namenlijsten in het staatsblad maar de effectieve melding van de betrokken vreemdeling bij de bevolkingsdienst om zich als Belg te laten inschrijven vormt het aanknopingspunt voor het rijksregister en later de AD SEI om de telling te maken. In december van 2010 zal allicht de commissie en de plenaire vergadering van de kamer nog 4.454 dossier onder ogen nemen en beslissen. Deze naturalisaties zullen pas in 2011 in de bevolkingsregisters en de statistiek van 2011 verschijnen. Doordat er een grote vertraging is opgetreden door wisseling regering en vertragingen in de commissie naturalisatie, spreekt men nu van 16.000 dossiers in wacht en laat het zich aanzien dat er minder naturalisaties zijn opgetekend in 2008, 2009 en 2010.
 
Tot tegenspraak in de officiŽle AD SEI cijfers 2008 en 2009, die dit jaar nog zullen verschijnen, kan het aantal naturalisaties voor 2008 en 2009 berekend worden op 7.843 in totaal, een extreem laag aantal, maar tel even mee:
 
- Totaal 2000-2007, overgenomen  uit de officiŽle AD SEI tabellen: 61.259
- Totaal 2000-2009, overgenomen uit de persmedeling Sarah Smeyers: 69.102
- Totaal aantal naturalisaties in 2008en 2009 is dan 69.102-61.259= 7.843
 
Waarom blazen Sarah en Theo zoveel wind als het aantal effectieve naturalisaties in 2008 en 2009  is ingestort, als het aantal dossiers in wacht sterk vergroot is omwille van laattijdige behandeling en dat in feite de snelbelgwet sinds 2000 tot een daling van het aantal naturalisaties geleid heeft? Omdat zij dit dossier (nog) niet beheersen en eerder een  politiek/ideologische agenda volgen? Graag ook de officiŽle rapportering van kabinet of administratie waarop Sarah en Theo zich baseren en die vooralsnog niet op het net te vinden is of op onze vraag aan deze klokkenluiders nog niet is toegezonden.
 
Bij afwijzing van de 'gunst' blijft de wettelijke weg van nationaliteitsverklaring open

 
Zeggen dat er 69.102 dossiers werden goedgekeurd van de 132.000 die door de kamercommissie werden behandeld tussen 2000 en 2009 zegt dus niets over de Belgwording door nationaliteitsverklaring nadien door een aantal van de 62.897 waaraan de 'gunst' niet werd toegekend. Dat is het nadeel van het voordeel, doordat het een gunst is blijft bij afwijzing het recht bestaan het langs een andere weg te bekomen.
 
Objectief, die zich al jaar en dag inzet voor het verwerven van de nationaliteit als structureel middel van integratie zegt het zo: "
In de praktijk merken we dat na verloop van jaren heel wat aanvragers die een dergelijke weigering kregen bij de naturalisatie toch de Belgische nationaliteit verwerven, maar dan door de nationaliteitsverklaring. Als je 7 jaar wettelijk in het land verblijft, kan je een nationaliteitsverklaring indienen bij de burgerlijke stand van je gemeente. Het gaat hier over een rechtsprocedure en geen gunst zoals de naturalisatie. Bij weigering kan je in beroep gaan bij de rechtbank. Daaruit blijkt dat de beslissing van de commissie Naturalisaties niet in overeenstemming is met de uitkomst van een rechtsprocedure, waar men recht spreekt op basis van feiten en niet louter op basis van vermoedens." Zie Heibel over naturalisaties op de website van Objectief.
 
Als 50% de 'gunst' krijgt is dat dan teveel of juist te weinig?
 
Moet men nu verontwaardigd zijn als 50% een gunst krijgt of dat 50% de gunst niet krijgt? Volgens Sarah wijst de toekenning aan 50% er op "dat de gunst is verworden tot een standaardprocedure". Dat is een eigenaardige redenering en slaat nergens op, hoeveel % moet het zijn om wel nog een gunst te zijn? Het aantal naturalisaties moet ook niet afgemeten worden aan de weigeringen maar aan het totaal aantal Belgwordingen: 61.259 naturalisaties tussen 2000 en 2007 (de officiŽle cijfers van AD SEI) op een totaal van 339.278 in dezelfde periode of 18,1%, de andere 81,9% worden Belg langs een 'wettelijke' regeling. Er zijn dus 61.259 vreemdelingen of 18,1% Belg geworden als gunst op een totaal van 339.278, dat lijkt toch een billijke verhouding, of niet? Maar toch liever een wettelijke regeling voor iedereen.
 
Objectief zegt nog over de 16.000 dossiers die de betrokken parlementsleden willen blokkeren nog het volgende: "Het grootste deel wacht al meer dan drie jaar op een antwoord en heeft een heel traject afgelegd. De ambtenaren van de dienst Naturalisaties formuleerde al een voorstel van beslissing op basis van de adviezen van de dienst Vreemdelingenzaken, van het parket en van de Staatsveiligheid. Alleen de beslissing van de commissieleden ontbreekt nog. Bovendien is het ongehoord dat men in de loop van de procedure de criteria wijzigt. Van de aanvragers eist men een absoluut respect voor de wet, terwijl de betrokken parlementsleden voorstellen om een basisregel van de rechtsstaat met voeten te treden. De  ingediende aanvragen moeten immers beoordeeld worden op basis van de wet die geldt op het moment van de aanvraag.
 
Belgische extase voor Wilders
 
Als Sarah op de 7de dag, na de info over het gedoogprogramma Wilders bij de regeringsvorming in Nederland, uitgelaten verklaart dat zij onmiddellijk voor het migratieonderdeel van Wilders zou tekenen, dan was er niet bij haar, maar wel bij enkele anderen schaamrood op de wangen. Hopelijk kan bij volgende revelaties enige toetsing gebeuren aan het beschikbare cijfermateriaal en een basiskennis over de materie.
 
De OESO en de naturalisatie (in de betekenis verwerven nationaliteit)

Om toch met een positieve noot te eindigen volgend uittreksel uit een recent OESO-rapport van juli 2010: "Naturaliseren is volgens de Oeso dť oplossing voor allochtonen. Dat geldt zeker voor migranten die afkomstig zijn uit de armere landen. Uit de Oesostudie blijkt dat genaturaliseerde migranten niet alleen makkelijker werk vinden, maar ook beter werk met een hogere status ťn dat ze beter betaald worden. De Oeso stelde wel vast dat migranten die willen naturaliseren al een betere arbeidssituatie hadden, maar na hun naturalisatie verbetert hun positie nog meer. De migranten kunnen dan bij de overheid gaan werken en ook het gewone bedrijfsleven stelt zich vriendelijker op, omdat ze ervan uitgaan dat wie de nationaliteit van hun land wil aannemen ook wel productiever zal zijn en zich beter wil integreren... In alle Europa naturaliseert iets meer dan de helft van de vreemdelingen (56%) die meer dan tien jaar in het land verblijven. BelgiŽ scoort net iets beter (59%). De Oeso vindt de gemiddelde naturalisatiegraad toch te laag en hij verklaart dat door door het feit dat de migranten de voordelen van naturalisatie niet kennen...De organisatie pleit ook voor het behoud van de dubbele nationaliteit (die van het herkomstland en die van het aankomstland samen) omdat dit naturalisatie vergemakkelijkt. Voor de volledige bespreking van het OESO-rapport zie John De Wit in de GvA: De Oeso en Vreemdelingenzaken over migratie in 2009.
 
Jan Hertogen,
socioloog