Aan Liťgeois en De bon: sterk BelgiŽ door asiel en migratie
Sociale- en bestaanszekerheid, een rots in de branding voor iedereen

Niet verstuurde brief van 15/09/2011

Beste Heren Liťgeois en De Bon,

25% van de Belgische bevolking is van vreemde afkomst. Migratie, asiel en neem er ook maar de reguralisatie bij hebben na wo2 gezorgd dat BelgiŽ een divers land is geworden. Is het niet juist door de sociale-, bestaans- en inkomenszekerheid dat deze bevolkingstransformatie in vrede is kunnen verlopen? De rechterlijke macht moet toezien op de uitvoering va n de wetten. De sociale fraude dient aangepakt en gerechterlijk vervolgd, dat gebeurt ondermeer door de arbeidsrechtbanken en uiteindelijk de Arbeidshoven. En vanuit deze Arbeidshoven verheffen jullie nu je stem, uitvergroot in de pers en politici die staan te dringen om zich rond migratie en asiel te profileren in de hoop er electoraal van te profiteren.

Maar zeg nu zelf, het is alsof jullie in de vuilbak van de restaurants gaan kijken om vast te stellen dat de kwaliteit van de geserveerde maaltijden maar niets is en zo te zien worden er geen maaltijden van enige kwaliteit geserveerd, toch als je in het afval gaat ploegen. Monica De Coninck in de 7de dag van 04/09 was er vlug bij om jullie op jullie plaats te zetten. "Na zeer strikte controle op alle dossiers die bij het OCMW toekomen kunnen wij zeggen dat er van misbruik in feite in Antwerpen geen sprake is" zo stelde zij. "Er worden per jaar enkele honderden dossiers doorgegeven aan het parket, en er zijn ook migranten en asielzoekers die geen tegemoetkoming krijgen en die zelf in beroep gaan en met steun van de advocatuur zich tot de rechtbanken richten. Het is natuurlijk verkeerd om de migratie en asielproblematiek enkel te bekijken vanuit de gevallen die de arbeidsrechters en andere magistraten voorgeschoteld krijgen. Leefloon, werkloosheid en andere hulp worden in hoofdzaak en na punctuele controle terecht toegewezen", zo besluit Monica De Coninck.

Wat doen jullie in het mercuriale bij het begin van het rechtelijke jaar. De Bon en z'n medewerkers kijken naar enkele dossiers die zij in behandeling hebben en proberen van daaruit een beeld te vormen van de levende werkelijkheid van hulp, ondersteuning en maatschappelijke solidariteit. Jullie krijgen enkel de probleemgevallen onder ogen en het is  jullie taak om deze 'afvalbak' uit te kuisen, vooreerst door ze naar aard en voorkomen te selecteren en een plaats te geven en na te gaan of ze wel terecht zijn 'weggegooid', over tijd of niet, afgewezen, en na te gaan of de wetten wel  of niet goed werden toegepast en deze in de feiten te corrigeren.  Maar daarover geen woord.

Het is de samenleving, de werkgevers, de dynamiek van toekenning van sociale Ė en bestaanszekerheid zelf die jullie onder vuur nemen. Terecht verwijzen deze instanties naar de stilte waarin de academici zich al jaren  hullen, maar dat is geen reden dat het 'gerecht' zelf om met een veralgemening en uitvergroting van het marginale, het algemene beeld te schetsen. Welk een blammage voor de 126.877 vreemdelingen die zich langs emigratie, asiel/regularisatie en ambtelijke herinschrijving in de bevolkingsregisters hebben ingeschreven in 2009. Daartegenover staan  57.873 vreemdelingen die uitgeschreven zijn in BelgiŽ, waar jullie dus 'vanaf' zijn zodat bij saldo in 2009 er 69.004 vreemdelingen bijgekomen zijn. Hier dient nog het natuurlik saldo bijgeteld van de vreemdelingen die reeds in BelgiŽ verbleven, nl 12.744 geboorten evenwel ook 6.110 overlijdens zodat het natuurlijk saldo 6.634 bedraagt. Voor het eerst sinds 21 jaar is de aangroei van vreemdelingen langs migratie in 2009 dalend, maar dat zal de heren magistraten wel ontgaan zijn.

Bijkomen aan de migratie zijn er de asielaanvragers die niet bij de 'vreemdelingen' gerekend worden. Zij komen in het 5de register terecht, het wachtregister asiel. In vergelijking met het vorige halfjaar is er nog altijd sprake van een daling, in vergelijking met een jaar geleden met een lichte stijging tot 23.463, als we aanvragen tot 08/11 doortrekken tot een jaar. Maar hier moet men ook een kat een kat noemen. Als men, vanuit het westen oorlog voert en z'n bommen gooit op Afganistan, Irak, Kosovo en ServiŽ dan zorgen deze vier landen bijeen al voor 28% van aanvragen in 2011. En degenen die verheugd waren om het verdwijnen van het 'communisme' in Oost-Europa wensen nu de deuren te sluiten voor wie de nieuwe ellende ontvluchten: Rusland, Armenie, Macedonie, Georgie, Albanie goed voor 17% van de asielaanvragen in 2011. Dat er uit de DR Congo (oud-kolonie) niet meer asielaanvragen komen, 4,4%, is moeilijk te vatten, enkele oorlogslanden in Afrika die het kolonialisme slecht verteerd hebben, springen er wel uit: Guinea, Somalie.
 
Maar jullie als rechterlijke macht slagen er in vanuit een zeer berpekte inkijk in het reilen en zeilen van migratie en asiel de parlementaire  en uitvoerende macht te destabiliseren en zichzelf tot 'quasi-poplisten' te degraderen in de lijn van het traditionele extreem rechtss en nu NV-A.

En het pleit niet voor magistraten om het over  sociale zekerheid (waarvoor men moet gewerkt hebben en afdrachten gedaan) en over bestaanszekerheid te hebben (leefloon) en zeg ook maar inkomenszekerheid langs de tegemoetkoming voor gehandicapten en bejaarden, alsof men zelf de financierder of beheerder is van deze systemen. Dat zijn in grote mate de werknemers en de sociale partners. Ook haalt men sociale- en bestaanszekerheid zomaar door elkaar. Iemand kan maar werkloosheid 'genieten' als hij een zelfde referteperiode als iedereen kan aantonen in welbepaalde landen.

En is het niet zo, dat elke burger, van af zín eerste dag erkend verblijf in BelgiŽ, recht heeft op bestaanszekerheid, of willen de magistraten dat het aantal rechtelozen in BelgiŽ exponentieel zou stijgen. En is het niet zo dat door misbruiken, die in de marge van de toepassing van sociale en bestaanszekerheid voorkomen, uit te vergoten, men zoals het VB0, de Vlaamse werkgevers en de NV-A de basis van de sociale zekerheid en bestaanszekerheid wil aantasten.

In feite zijn het niet de migranten en asielzoekers die een gevaar voor de democratie vormen maar een bepaalde groep magistraten zoals die vooral in Antwerpen op de voorgrond treden.

Met vriendelijke groeten,

Jan Hertogen, socioloog